Duchowość

Wszystko zaczęło się w ubogim kościele św. Damiana w Asyżu. Św. Franciszek (1181- 1226) odpowiadając na wezwanie Chrystusa Ukrzyżowanego, rozpoczął jego odbudowę wygłaszając prorocze słowa:

Chodźcie i pomóżcie w pracy przy kościele św. Damiana, bo będą tu mieszkać panie, których sława i święte życie wielbić będzie naszego Ojca niebieskiego w całym Jego Kościele Świętym”

Św. Klara, Testament, 13-14

Wkrótce św. Klara (1194- 1253), wraz z kilkoma towarzyszkami, zachwycona postawą św. Franciszka, stała się Jego „roślinką” i pierwszą mieszkanką klasztoru „Ubogich Panien” w San Damiano.

I nie tylko o nas przepowiedział to święty nasz Ojciec, ale i o innych, które pójdą za głosem powołania, którym Pan nas wezwał.

Św. Klara, Testament, 17

Na przestrzeni wieków wiele kobiet zachwyconych postawą św. Klary, wkroczyło na drogę ewangelicznego posłuszeństwa, ubóstwa i czystości. Jedną z nich była Ludwika Morawska, w zakonie Matka Maria od Krzyża (1842- 1906), która nade wszystko ukochała Jezusa eucharystycznego, a w Regule św. Klary widziała możliwość realizacji swojego powołania. Stała się Apostołką Eucharystii w Polsce zakładając wspólnoty Sióstr Klarysek od Wieczystej Adoracji.

Początek naszego Zakonu, którego Założycielami byli: Matka Maria od św. Klary Bouillevaux (1820-1871) i Ojciec Bonawentura Heurlaut OFM Cap. (1816-1887), miał miejsce w Paryżu, w 1854 r., pod nazwą: Franciszkanki od Najświętszego Sakramentu. W 1871 r. Matka Maria od Krzyża Morawska przeszczepiła zakon do Polski i od 1912 r. przyjęto Regułę św. Klary zatwierdzonej przez papieża Innocentego IV oraz zmieniono nazwę na Klaryski od Wieczystej Adoracji.

Jednym z pierwszych założonych przez Matkę Morawską domów zakonnych, był klasztor we Lwowie, skąd Zakon Klarysek od Wieczystej Adoracji rozprzestrzenił się na Polskę i inne kraje. Obecnie w Polsce jest 8 klasztorów Klarysek od Wieczystej Adoracji. Klasztor w Hajnówce jest ostatnią, najmłodszą fundacją, która wywodzi się ze wspólnoty w Pniewach.